Hallo allemaal, nogmaals ontzettend bedankt voor de lieve en leuke reacties en smsjes die we van jullie ontvangen. Het maakt ons nog vrolijker iedere keer!

Tijdens het vorige verhaal hadden we jullie al verteld hoe vreselijk Kaikoura is. Nou, we hebben er nog meer over te melden... Misschien vragen jullie je af waarom, nou euh... gewoon... omdat Kaikoura een mooi paradijsje is. En wij houden nu eenmaal van paradijsjes!

Kaikoura in een notendop, de Adelphi-lodge, zon, zon, zee, strand, dolfijnen, kreeften, walvissen, Coopers Catch, Strawberry Tree, en Bush and Sea Bed en Breakfast.

Ons verblijf was in de Adelphi lodge, een oudbollig hostel met erg aardig personeel en vol gaten als het regende. Om ons verblijf hier ons hele leven lang te heugen hebben we hier gewerkt voor accomodatie. Een sollicitatie was niet nodig, na één keer ons eigen bed te verschonen werden we gewoon uitgenodigd om te komen werken. Het personeel had oog voor kwaliteit ;-). Elke dag twee uur bedden opmaken, douches, toiletten en kamers schoonmaken betekende gratis verblijf.

Iets wat ons nog meer is bijgebleven is ons eerste activiteit in Kaikoura. 05.00 uur s’ochtends ons bed uit..., maar dan heb je ook wel een mooie zonsopgang en zwem je tussen 500 dolfijnen. Niet overdreven! Een geweldige ervaring om tussen deze speelse en enthousiaste beesten te zwemmen. Vooral de interactie met de dolfijnen zelf is onbetaalbaar. Omdat wij het zijn besloten de pods (groepen) dolfijnen erg ver weg te zwemmen. Normaal gesproken zit je 5 tot 30 min. op de boot en komen de eerste dolfijnen al voorbij springen. Bij ons dus niet :s. We hebben een klein uur gevaren en waren net op het punt van terugkeren, toen er twee groepen dolfijnen van ± 250 ieder aan kwamen zwemmen. Tijd om ons snorkel outfit aan te trekken, de zee in en gekke geluiden te maken zodat de dolfijnen nieuwschrig worden. Natuurlijk lukte dat en hadden we al snel wat vrienden gemaakt. Een geweldige ervaring!

Na een heerlijke zonovergoten dag, inclusief ons dagelijkse wandelingetje naar de Whale Watch kassa, werd de avond bijna dagelijks afgesloten in de lokale live music pub: de Strawberry tree. Stefan heeft via vrienden een adres gekregen van familie van hun in Nieuw-Zeeland. Zij runnen een Bed and Breakfast in Kaikoura. Bij de plaatselijke VVV kwamen we erachter dat beide familieleden muziek maakte. Eenmaal in de Strawyberry Tree aangekomen stond daar, jawel: Scott (van de Bed and Breakfast). Nadat Stefan samen met hem muziek had gemaakt, was het tijd voor de kennismaking. Scott totaal verbaasd dat wij naar zijn vrouw (Yvonne) vroegen, wij helemaal in een deuk omdat we eigenlijk al kende via hun Nederlandse familie. Een leuke kennismaking!

Scott nodigde ons vervolgens uit om de volgende dag thuis langs te komen, en zo zijn vrouw, zoon en dochter te ontmoeten. Na een superhartelijk welkom volgde daar de uitnodiging voor een diner. Dat konden we natuurlijk niet afslaan. Sinds die tijd hebben we veel samen met Scott, Yvonne, Helena en Ben gedaan, waaronder diners, lunches, BBQ’s en vooral veel lachen en kletsen! Tijdens het kletsen vertelde Scott en Yvonne over de Mount Fyffe. Een bergje voor hun begrippen, voor ons een MEGA BERG. Er liep een mooi Hike-parcours over de berg, die we volgens hun echt moesten proberen! En zo geschiedde. Wij volledig bepakt en bezakt richting de berg (ondertussen ook echte hike-gears gekregen van Scott, we waren niet goed voorbereid... duhuh). Bij de berg slechts 1602 meter steil omhoog gelopen, gezwoegd, gekropen door wolken, over steentjes met prachtige uitzichten. Aangekomen bij de hut op 3/5^e van de berg waren we ka-pot! Vroeg naar bed gegaan, om de volgende ochtend rond 05.00u op te staan, de zonsopgang de bewonderen en het hoogste puntje van de berg te bereiken. Waanzinnig!

Na deze prachtige ervaring hebben we een week lang bijna niet meer kunnen lopen. Spierpijn alom... DUS: tijd om te lantefanten! En dat kan goed in Kaikoura. Heerlijk zonnetje, stukje fietsen (au), op het strand liggen, Fish&Chips halen bij Coopers Catch, naar de supermarkt, naar de Bakker, schoonmaken en films kijken! Welkom in Kaikoura ;-).

De laatste dag in Kaikoura heeft Scott ons meegenomen om te gaan Zeevissen. Supercool!! En het blijkt dat er weer twee Zeevis talentjes gevonden zijn, want ja: we hebben ons avondmaal gevangen! Los van de haaien en giftige vissen die we ook gevangen hadden, maar niet meegenomen, hadden we wat prachtige exemplaartjes om op te eten. Zelfs nog Albatrossen gezien (die zijn grooooot zeg!).

Eenmaal terug van het vissen heeft Carleen de boot schoongemaakt en Stefan geleerd hoe vis te fileren. Naja, hoe nog half levende vis te fileren... Carleen had de boot (en Helena en Ben) prachtig schoongespoten (hehehe), en hielp ondertussen met de voorbereidingen van het diner. Scott, Stefan en Ben kwijt... Die stonden heerlijk muziek te luisteren en maken in de muziekstudio van Scott! Nadat iedereen gevonden was, en een aantal wijntjes verder, hebben we genoten van ons heerlijk versgevangen (en nu wel dode) diner!

De tijd in Kaikoura (en Nieuw-Zeeland), is er eentje om nooit meer te vergeten. Prachtig land, lief volk, behulpzaam en altijd goed gemutst. Maar vooral Kaikoura, Yvonne, Scott, Helena en Ben hebben een speciaal plekje in ons hart gekregen. Wat een ontzettend lieve, aardige mensen!

Inmiddels zijn we weer een hele tocht verder. 24 uur geleefd als zwervers... gelopen en gelopen en gelopen door Christchurch, geslapen op de grond van het vliegveld (welke ook gewoon dicht gaat :s), oprot-tax betaald om Nieuw-Zeeland te kunnen verlaten, en met chronisch slaaptekort geprobeerd te slapen in het vliegtuig terwijl een kind achter ons liep te schreeuwen. We love to travel!

Gebroken aangekomen in Melbourne, maar Australia is it again! Ingecheckt in het hostel en daar zagen we dat de Grand Prix al was begonnen. Of in ieder geval het evenement. Wij beide in de stress... de kleine lettertjes bij onze kaartjes zeiden toch echt: ophalen vóórdat het evenement begint... Gelukkig na een ferme wandeling bij 29°, onze tickets gevonden. Niets aan het handje!

Vandaag bij de eerste vrije trainingen van de Australische Grand Prix geweest. We hebben mooie plekkies vlak langs de baan op een tribune, heerlijk in het zonnetje gezeten! En ja, de auto’s gaan nog steeds snel! Onze gebarentaal skills gaan er ook op vooruit, tijdens zo’n weekend ;-).

Veeel liefs van ons... en tot snel!

(P.S. er zijn nog meer nieuwe foto’s toegevoegd in het Kaikoura album!)