... en daarom een Azie Special voor jullie! Het lange wachten wordt dus goed beloond ;-).

Maar, allereerst allemaal een fijne zomer(vakantie) toegewenst, we hopen dat de stefanencarleen reisbijbel jullie op goede ideeen heeft gebracht. Naar aanleiding daarvan, mocht iemand ons pad kruisen, laat het ons gerust weten! Niet op vakantie maar toe aan wat zon? Neem gerust contact met ons op... het is ons de afgelopen tijd ook gelukt om wat zon naar Nederland te sturen (desondanks geven we geen zongarantie af).

Naast de tuk-tuk ritjes zijn er nog veel meer “must-do’s” in Bangkok waaronder Chinatown, de Skytrain, Kho-San Road (een soort Lloret de Mar) en de longtailbootjes. Omdat we graag alles beleven, kozen we voor de alles-in-een-optie namelijk: fietsen met Co van Kessel. Dwars door Bangkok en omgeving. Omdat ze wisten dat wij kwamen, waren er wel 4 gidsen geregeld voor slechts 3 deelnemers, hoe mooi wil je het hebben? J We hebben onze ogen uitgekeken tijdens deze dagvullende fietsrit, dwars door keukens, woonkamers, marktjes, over betonne pijlers, straatvuil, slobwijken, tempels etc. etc. Terugkomend op de eerste alinea: een vakantietip ;-)

Omdat we nog meer plannen hadden hebben we Bangkok ingeruild voor Kanchanaburi; bekend om de River Kwai-bridge welke we natuurlijk bezocht hebben. En voor 1 euro per persoon hebben we ook het Jeath War Museum bezocht. Intrigerende geschiedenis, maar een triest verhaal. De busrit naar Kanchanaburi was ook wel leuk, alle Thaien zijn namelijk erg behulpzaam. Zo hebben we drie keer het station rondgewandeld omdat iedereen de opstap-plek van onze bus beter leek te weten, intussen hebben we wel 1000 verschillende creatieve manieren gehoord om geld aan ons te verdienen.

Na deze eerste Thaise ervaring buiten Bangkok, zijn we richting Lopburi gegaan, wat bekend staat om de apeninvasie. Jullie begrijpen het al Stefan voelde zich helemaal thuis! Rondje over de avondmarkt gelopen en heerlijk gegeten, apen bewonderd die een gestolen vest probeerde aan te trekken, aan electriciteit kabels bungelde, ofwel: overal waren. Erg leuk om te zien. De busrit met de lokale bus naar dit apenparadijs was een belevenis op zich. We werden door iedereen aangestaard en elke beweging werd goed geobserveerd, blijkbaar zijn Westerlingen op de lokale bus schaars.

De chauffeur had ons verzekerd dat hij ons naar Lopburi zou brengen, waar we dus ook voor hadden betaald. Geheel niet tot onze verbazing, moesten we twee keer overstappen en dus plots 2x betalen. Stefan in zijn beste Thais tegen de kaartverkoopster uitgelegd: ”We hebben in de vorige bus al betaald tot Lopburi”. Na heel wat heen en weer te hebben gecomminuceerd werden we met de woorden “fiet-fiet” gratis op onze bestemming de bus uitgedirigeerd. Zeer interessant...

Om ons cultureel verantwoorde programma actueel te houden zijn we vanuit Phitsanulok naar de ruines van Sukhothai historical park afgereisd. Deze ruines behoren tot King Ramkhamhaeng, volgens velen de grondlegger van de Thaise geschreven taal. Indrukwekkend om te zien, hebben er heerlijk gewandeld en alle mensen die een fiets hadden gehuurd uitgelachen. Daarna langs de weg op een bus gewacht, waar geen bushalte was, maar waar de bus wel stopt. Rarara hoe vind je hier in Thailand de bushaltes?

In de bus met hulp van de locals de bijna blinde busconducteur uitgelegd waar we stoppen wilden. Een ervaring op zich, en prima gelukt met behulp van de locals... In het kader daarvan: onze eerste treinrit in Thailand was ook grappig; we kregen ineens van een “airhostes” eten, drinken en koekjes in ons handen gedrukt. Vooral blijven lachenJ Bleek achteraf dat we er waarschijnlijk wel voor hadden betaald, dat je uberhaupt opties hebt bij het boeken wisten we niet, men verteld daar namelijk niets over als je een ticket boekt. Dus dat weten we in het vervolg. Toch heeft het goed gesmaaktJ

Na al dit moois stond de volgende trip voor de deur, op naar het welbekende Chiang Mai. En wel met de trein, ZONDER maaltijden ;-). Was een mooie en lange rit, van de ene verbazing in de andere. Azie is een Eyeopener. Nadat we de rit met de kakkerlakken hadden overleefd werden we op het station van Chiang Mai hartelijk welkom geheten met de woorden: “Hello, taxi?, taaxxiii?, HELLO YOU, TAAAAAXXIIII!!!?? U begrijpt het al, de kado gekregen iPod is ten volle benut!

In Chiang Mai hebben we een oud-collega van Carleen d’r moeder ontmoet. Eigenlijk, twee oude collega’s, maar dat wisten we vooraf nog niet. Een van de collega’s woont in Chiang Mai en runt een Mini Resort samen met zijn Thaise vrouw. Nadat we bij ons Guesthouse werden opgepikt, hebben we een hele dag met hen mogen optrekken, iets wat we echt ontzettend leuk vonden!

Nadat we een heerlijk Hollands bakkie ophadden, gingen we op pad voor een lokale lunch. Nog nagenietend daarvan, zette we koers richting de Hot Springs. Heerlijk met z’n viertjes zitten baderen en genoten van de Hot Springs. Daarop ging de telefoon en vroeg de andere oud-collega of we wilde blijven eten, hetzij onder een voorwaarde: dat we een potje badminton zouden spelen. Onmogelijk om zo een uitnodiging te weigeren! Voordat het zover was, hebben we eerst nog een mooie tempel bezocht in de omgeving, en onze ogen uitgekeken naar de jonge Monks die daar liepen bij de school, wederom een mooie ervaring! Voor het heerlijke eten verloren met badminton, misschien moeten we toch weer meer gaan sporten ;-).

De provincie Chiang Mai, in het Noorden van Thailand gelegen, staat bekend om zijn keuken, dus hebben we gelijk maar een kookcursus gevolgd! Onze heerlijke gerechten gaan we uiteraard ook thuis proberen te herproduceren... Naast een bezoekje aan de bekende tempel Wat Doi Suthep-Pui hebben we eveneens een Monkchat gedaan, een vrije sessie waarin je vragen mag stellen aan de Monks die in de Wat Chedi Lang wonen. Dit om hun Engels te verbeteren en een goed inzicht te krijgen in wat het Boedisme precies inhoudt. Een unieke ervaring, en iedereen aan te raden!

Nog voordat we deze stefanencarleen Reisbijbel Azie Special online zette, werkte hij al! We kwamen namelijk een oud-collega van Carleen tegen, Pauline! Met z’n drieen zijn we op pad gegaan richting Pai. Onze prehistorische bus-die-alles-wat-vervoerd-moest-en-kon-worden, meenam brulde al krakend en piepend de gammele bergweggetjes op en neer. We zijn blij dat we goed zijn aangekomen!

In Pai vervolgens scooters gehuurd en langs de Lisu- en Karen Hilltribes gegaan, mooie watervallen bezocht en een duik genomen, doorgescooterd naar een uitzichtspunt op een berg, het zwembad opgezocht en, een tempel of 3 bezocht (de WK-Finale hebben we het niet meer over). Werkelijk een geweldige tijd gehad met z’n drieen!

Helaas komt overal een einde aan, dus moesten we na onze gezamelijke rit terug richting Chiang Mai elkaar alweer uitzwaaien. Daarop zijn wij als een komeet richting Chiang Rai gegaan. Bij het busstation heerlijk staan afdingen met de s?rng·t?a·ou (gedeelde taxi) bestuurders. Samen met twee Belgische stelletjes probeerde we een goede prijs te krijgen, die kregen we niet. De goede prijs geldde alleen bij 10 mensen in de s?rng·t?a·ou. Daarop zijn we met z’n 6-en (tegen de zin in van de chauffeur) bij 4 lokale Thaise vrouwen in de s?rng·t?a·ou gaan zitten. Goede prijs it was!

’s Avonds genoten van een heerlijke maal op de Night Market, welke heel sfeervol was in Chiang Rai, en gekeken naar een Traditionele Thaise dansact. Dankzij de tip van de oud-collega’s in Chiang Mai, hebben we de volgende ochtend de Wat Rong Khun (de Witte Tempel) bezocht. Een indrukwekkende tempel welke meer dan de moeite waard is om te bezoeken. Dit eenmansproject van Chalermchai Kositpipat zou ongeveer in 2070 klaar moeten zijn, dankzij de hulp van 67 kunstenaars. Deze tempel staat met stip op nummer 1 in onze “Must-See” lijst!

Omdat de dagen op beginnen te raken, en Schiphol bijna roept zijn we vanuit Chiang Rai met de bus naar Chiang Kong (een plaatsje aan de Thailand-Laos grens) gegaan. Op deze bus Angus en Nadine leren kennen waarmee we samen de Mekong-river hebben overgestoken naar Huay Xai, en zo dus Laos ingegaan.

Na veel wikken en wegen besloten om in plaats van de bus de Slow boat naar Luang Prabang te nemen. Deze boot vaart in 2 dagen over de Mekong-river naar Luang Prabang. Een mooie tocht waar je schilderachtige landschappen ziet, afgelegen dorpjes en zelfs buffalo’s & olifanten langs de rivier!

Na een overnachting in Pak Beng zijn we weer een avontuur rijker in Luang Prabang aangekomen.

Luang Prabang is een romantisch stadje gelegen aan de Mekong- en Nam Khan river. Dit stadje staat bol van de Franse architectuur, verwijzend naar het verleden. De romantische aanblik maakt dit een prima vakantieplekje. De lokale ‘Night Market’ is super, vol met lokale kunst en vooral veel eten. Eindelijk hebben we weer overheerlijke stokbroodjes kunnen scoren!

Samen met Angus en Nadine, Christian en Elke hebben we een dag uitgehangen rondom de plaatselijke watervallen. Heerlijk gebaderd terwijl de visjes onze voeten schoonmaakte (lachuh!). Met z’n 6-en veel tijd gespendeerd en genoten! Erg leuk om nieuwe contacten op te doen en reiservaringen uit te wisselen.

Het hoogtepunt van Luang Prabang is ongetwijfeld onze “2-daagse Mahout Experience“. Een 2-daagse tour waarin je wordt ‘opgeleid’ tot Mahout, een olifantenbegeleider c.q. verzorger. Wat een on-ge-lo-fe-lij-ke ervaring! Na een korte cursus waarin alle commando’s worden uitgelegd hebben we zelf een olifant mogen begeleiden. Daarna een 1 uur durende tocht gemaakt over heuvels en door rivieren op de rug van de olifant. ’s Middags plaatselijke watervallen bezocht en ’s Avonds met onze knieen op de oren van de olifanten, hun naar hun overnachtingsstekje in de jungle gebracht. Een ervaring om nooit meer te vergeten.

Overnacht in de Olifanten-lodge,’n parel van een plekje met een briljant uitzicht. Goed geslapen om ’s ochtends vroeg de olifanten weer op te halen uit de jungle. Wederom op de nek van je “eigen” olifant hem de weg gewezen, dit keer naar de rivier. Het was namelijk hoogtijd om de olifanten eens heerlijk in bad te stoppen! Carleen had er een zware dobber aan, haar olifant zat namelijk compleet onder de modder omdat ze was uitgegleden. Desondanks hielp ze Carleen wel een beetje, het was namelijk de enige olifant die kon duiken! Erg grappig om alleen Carleen d’r hoofd te zien en een slurf boven water... We hebben genoten van de olifanten, en ze heerlijk verwend!

Voor nu zijn we toch echt bijna helemaal blut... We twijfelen aan het plan om Cambodja in te gaan (om geld uit te sparen) alvorens het Zuiden van Thailand te bezoeken. Stiekem hopen we meer dan een eilandje te kunnen bezoeken, maar financieel is het een grote puzzel. We houden jullie op de hoogte...morgen vertrekken we met de bus naar Vientiane vanaf daar moeten er dus weer beslissingen gaan vallen. Voor ons een vraag ... helaas geen weet....

De foto's volgen later... :-)