Eureka! Opeens wisten we het, bij twijfel: gewoon DOEN!. Zoals we hebben geleerd deze reis. Dus, vanuit Luang Prabang gingen we ineens met een bus door de bergen, langs kliffen, bergdorpjes, prachtige uitzichten, weggezakte stukken berg en adembenemende landscapes naar: Vientiane!

Vientiane is werkelijk een prachtige stad (we hebben hier welgeteld het busstation gezien EN een toerist-onvriendelijke-pinautomaat) alvorens wij lucky bastards de laatste 2 plekkies in een VIP Slaapbus richting Pakse hadden bemachtigd. Nog even een lange neus getrokken naar de andere backpackers die in de verkeerde VIP Slaapbus terecht waren gekomen vol met vliegen, zweetlucht, geen airco en muffe matrassen. En dat alles dankzij 50-50 in US dollar en Laos’ Kip te hebben betaald. Tsja, tsja ondanks de onvriendelijke pinautomaat (we hebben eeecht al onze pasjes geprobeerd, zelfs Air Miles en de AH Bonuskaart!) toch het geld bij elkaar kunnen schrappen om de rit te veroorloven.

Tegen onze verwachting in heerlijk geslapen in de slaapbus tezamen met 3 Thai-en op een 5-persoons matras! Eenmaal in Pakse aangekomen ‘n heerlijk hotelletje gezocht om zo onszelf de tijd te gunnen om de trip naar de 4000 Islands (Si Phan Don) uit te zoeken. Snel de avondmarkt nog even bekeken, en de dag erop naar Don Khone, een van de 4000 eilandjes. Door de aftandse minivan opgepikt en netjes afgezet, bleken eveneens een van de betere deals te hebben gemaakt. In de minivan Yvonne ontmoet, een Duitse lerares die in Libie les geeft aan Duitse expats, echt leuk!

Met de longtailboot-taxi van het vaste land richting Don Det en vervolgens onze bestemming: Don Khone. Duurde allemaal even, er werden namelijk wat reisgenoten op de boot verteld dat ze nog voor de boot moesten betalen (terwijl ze dat al hadden gedaan). We hebben de meest simpele hut genomen, hartstikke lache! Zelfs het slot op de deur doen nam ’n knappe minuut in beslag. Heerlijk gaan lunchen met uitzicht op de Mekong en plots schoof Yvonne aan! De volgende dagen hebben we gezellig met z’n 3-en opgetrokken. Watervallen gezien, het pittoreske strandje, restaurantjes uitgecheckt, ’n kitten-pluizend-aapje bekeken en ‘n mooie scene meegemaakt toen we geld wilde wisselen. De tieners van het wisselkantoor waren aan het poolen, dus al puffend kwam er eentje naar me toe, niet erg blij ogend met de ‘klant’. Na m’n uitleg kwamen de woorden “Just two seconds please”, het bleek dat het de kerel z’n beurt was tijdens het poolen! Na een minuutje verder zonder reactie kwam de uitleg: “Take a seat please, we are not finished yet”. Jullie begrijpen het al, dat ging geen deal worden ;-). De zeldzame zoetwater Irrawarry Dolfijnen hebben we helaas ook niet gezien...

Na de 4000 Islands (wat praktisch tegen Cambodja ligt) zijn we Cambodja ingegaan. De bus bleek kapot te zijn toen iedereen en alle bagage erin zat, ging ‘m niet worden dus. Daarom werd een grote traktor met twee rijen stoelen als vervangend vervoer opgetrommeld. Bij de grens aangekomen Laos verlaten, wat ons wel $2 p.p. kostte voor het stempeltje! Dat was nog niet zo raar, (we waren al gewaarschuwd) Cambodja spant de kroon!

Voordat je het land in mag staan er twee mannen-in-doktersjassen je op te wachten met een temperatuurmeter, je moet eerst een “gezondheidstest” doen. Stelt niets voor, je gegevens invullen en temperatuur meten a $1 p.p. Dan door naar het visum-standje, je visum halen (welke natuurlijk $3 duurder is dan hoort) en vervolgens ook nog betalen voor je stempel op je visum a $2 p.p. Ze doen goede zaken, zullen we maar zeggen! Onze adem hebben we maar even ingehouden, omdat we vreesde voor een extra adem-tax!

Enfin, de bus stond op ons te wachten, en toen we er allemaal waren, stond hij nog steeds op (ons?) te wachten. Zo’n klein 1,5 uur later als de onbekende planning, ging hij op pad. De delen van Cambodja die we gezien hebben waren erg -uh- boomloos! Na een ontzettend lange rit met een overstap kwamen we ’s nachts rond 1 uur aan in Siem Reap (we waren om 8u ’s ochtends vertrokken). Een tuktuk stond ons al op te wachten, een vriend van een van de mannetjes in de bus. Ze wisten nog ’n goed hostel, ja.... Dat ontzettend goede hostel, daar zijn we de dag erna gelijk uitgecheckt om er eentje te vinden welke wij goed vonden ;-). In Siem Reap de Night Market bekeken, heerlijk gegeten en onze dagtrip naar Angkor Wat geboekt.

Ondanks dat we onszelf maar een dag de tijd hebben gegeven om Angkor Wat te bezoeken moeten we toch toegeven dat het inderdaad zwaar indrukwekkend is. Je kunt hier gemakkelijk een week zonder te vervelen door ruines dwalen. Probeer dan echter wel de eettentjes te vermijden, van die hordes “wilt-u-echt-niet-iets-drinken-eten-kopen-kijken-toch-niet-drinken-echt-niets-kopen-of-eten-misschien?” schreeuwende mensen kom je namelijk moeilijk af. Behalve als je een tuktuk hebt: en die hadden wij! Instappen en wegwezen muhahahaha!

Na de vele ruines en de prachtige zonsopkomst waande we ons in het Khmer-tijdperk. Tijd dus om weer richting de bewoonde wereld te gaan, met de tuktuk de meest onmogelijk straatjes door!

Dat ook aan Siem Reap een einde zou komen was duidelijk, we moesten relatief snel richting Phenom Penh (met de VIP bus, die wel bus, maar niet VIP bleek te zijn, al kostte hij wel VIP). Aldaar heerlijk gegeten in het Friends restaurant, nadat we netjes bij de bus werden opgepikt door een tuktuk-bestuurder met onze namen op een A4-tje. Service van en tot aan de deur! De dag erop richting het vliegveld om richting Bangkok te vliegen. Onze tuktuk-bestuurder kreeg onderweg nog een bekeuring (rijden zonder helm is hier blijkbaar ook verboden voor eigen volk, in plaats van alleen voor toeristen).

Aangekomen op het Internationale vliegveld van Phenom Penh, (om een indruk te geven hoe groot dat wel niet is: binnen de minuut hadden we alle taxfree winkels bezocht!) ingecheckt en onze Departure Fee weer betaald (was nog duurder dan ons visum – wie zegt dat Zuidoost Azie goedkoop is?? :-P).

Veilig aangekomen in Bangkok, ondanks de lichte turbulentie tijdens het landen. Dat landen, dat had Carleen niet helemaal meegekregen, wat resulteerde in een fijngeknepen arm en een behoorlijk angstige blik op de stoel naast me, richting mij. Bleek dat we behoorlijk wind mee hadden, of een piloot die heel nodig naar de wc moest, op een vluchtduur van 1u en 10 minuten hadden we welgeteld 20 minuten ingelopen! Hulde! Dat soort mensen zoekt de NS!

In Bangkok onze treintickets geregeld richting Zuid-Thailand op het ons welbekende station. De volgende morgen kwamen we aan in Surat Thani waar we een bus-boot ticket (na ons take-it-or-leave-it-aanbod) voor een goede prijs geregeld hebben richting Ko Samui. Aangekomen in Na Thon op Ko Samui een Chaweng (taxi) gepakt richting Mae Nam Beach. Hier zijn we vervolgens geinstalleerd in ons 10-stappen-van-de-zee-op-het-strand-beach-bungalow, en meteen de zee ingedoken. De 7 dagen daarop kunnen worden omschreven als: hap, plons, rug, buik, plons, oh! Insmeren, plons, hee iets bruiner!, fruitshake, zonnen, plons, luchtbedje mishandelen, plons, slaap. Heerlijk dus!

Na twee dagen kwamen er twee Nederlandse families aan, dat klonk bekend! Gedaan met de rust dachten we, maar dat bleek onterecht! Een familie was na een dag spoorloos verdwenen, en de andere familie was ontzettend gezellig! Mochten zelfs nog meehelpen met het oplaten van de papieren-balonnen, superleuk! (Foto’s zetten we online) Ook nog even lopen stoeien met de jongste van de drie kids, die met kleding en al het water in ging! Mooie tekening gehad, en de afspraak gemaakt dat we de kids een weekendje gaan vermaken in de randstad! Een uitdaging (waar we dol op zijn!), aan de woorden van de moeder te horen “Jullie weten niet waar je aan begint”, haha!

Morgen gaan we op naar Ko Phang-Ngan, geen gerecht van de Chinese menukaart, maar het eiland Noordelijk gelegen van Ko Samui. We gaan onszelf 4 dagen proberen te verwennen in een resort, welke we werkelijk tegen een dumpprijs hebben weten te boeken... Onderhandelen kunnen we nog steeds :-D. Dit allemaal dankzij de gulle gevers van het kado voor Carleen d’r verjaardag, afgelopen jaar! Nogmaals, ontzettend bedankt!

Omdat we hier en daar wat berichtjes krijgen over onze terugkomst in Nederland (iets waarover we pas op de dag zelf eens gaan nadenken) hierbij de gegevens voor het welkomstcomitee:

Datum: vrijdag 20 augustus 2010
Vluchtnummer: CI 065 (Bangkok to Amsterdam)
Aankomsttijd: 09.10 u ’s ochtends
Extra: tot dan!